تاريخ:نهم ارديبهشت 1394 ساعت 11:04
کد : 1967

اعتياد به قمار

اعتياد به قمار
فرد قمار باز بی آن که خود متوجه باشد، ثروت کلانی را در این راه می‌بازد و آلوده عملی می‌شود که ترک آن برایش دشوار است در حقیقت قمارخانه برایش مکان برآورده شدن نیازهای روحی و روانی است.
ایران هشدار-اعتیاد به قماری یکی از مشکلات اجتماعی قرن حاضر و از مهم‌ترین دغدغه‌های فکری و از ناگوارترین آسیب‌های اجتماعی است که نه تنها منجر به آسیب‌های عمیق جسمی و روانی در افراد گردیده بلکه ایجاد کننده آسیب‌های اجتماعی متعدد نظیر طلاق، بزهکاری و بیکاری نیز می‌باشد. فرد قمار باز بی آن که خود متوجه باشد، ثروت کلانی را در این راه می‌بازد و آلوده عملی می‌شود که ترک آن برایش دشوار است در حقیقت قمارخانه برایش مکان برآورده شدن نیازهای روحی و روانی است. او با قمار کردن از نظر خود بر بسیاری از مشکلاتش فائق می‌آید غافل از آنکه قمار نوعی اعتیاد است. قمار می‌تواند به جرائم سازمان یافته تبدیل شود و ضربه شدیدی به اقتصاد، سیاست، فرهنگ و به‌طور کلی پیکره اجتماع وارد کند، ضربه‌ای که معمولاً ضارب آن مشخص نیست. یک پزشک آمریکایی بعد از سال‌ها تحقیق به این نتیجه رسید که هر ساله بیش از دوازده هزار نفر در اثر قمار و آثار شوم آن در آمریکا می‌میرند، هنگام قمار ضربان قلب بازیکنان بیشتر شده و قلب یک پوکر باز ماهر معمولاً بیش از صد بار در دقیقه می‌زند و احتمال سکته قلبی و مغزی در آنان افزایش می‌یابد و قطعاً عامل پیری زود رس و مرگ خواهد بود.
معتادان به قمار ممکن است در راه بازی قمارخانه، اتومبیل، خانواده و شغل خود را از دست بدهند. آن‌ها ممکن است در یک کازینو مشغول قمار باشند یا روی یک مسابقه ورزشی شرط‌بندی کرده باشند و یا اینکه صرفاً یک کارت بازی ساده انجام دهند، هر چه باشد هدف آن‌ها پیروزی در این قمار است.
قمار چیست؟
در فرهنگ عمید قمار را هر نوع بازی می‌داند که در آن شرط کنند شخص برنده از کسی که بازی را باخته پول یا چیز دیگری بگیرد. به‌طور کلی قرار گرفتن در موقعیت‌هایی که برد و باخت متکی بر اتفاق و شانس است و فرد ممکن است پول یا اموالش را از دست بدهد قمار نامیده می‌شود و معتاد به قمار شخصی است که وقت و پول خود را به طریقی صرف قمار نماید که از لحاظ جسمی و روحی و مالی صدمه دیده و دچار مشکلات ارتباطی با خانواده و دوستان گردد. علامت اصلی اعتیاد به قمار از دست دادن کنترل نسبت به قمار است یعنی فرد نمی‌تواند قمار کردن را متوقف سازد هنگام برد احساس می‌کند با شرط‌بندی مجدد می‌توانند پول بیشتری به دست آورند و قمار را تا به آنجا ادامه می‌دهند که تمام پولش بر باد رود، بارها به خود قول می‌دهد که قمار را متوقف خواهد کرد اما بدون توجه به این موضوع که تا چه اندازه تقلا کرده که قمار نکند دوباره خود را مشغول به قمار می‌بیند.
علت وابستگی به قمار یا هر عامل دیگر وجود سیستمی در مغز تحت عنوان سیستم پاداش است. انسان همانند سایر موجودات رفتار و فعالیت‌هایی را که پاداش دهنده است انجام می‌دهد. احساسات لذت‌بخش با ایجاد تقویت مثبت موجب تکرار رفتار مورد نظر می‌شود. و ایجادکننده این احساسات لذت‌بخش ماده‌ای است به نام دوپامین. دوپامین در مرکز عملکرد نظام پاداش قرار دارد و به این ماده، ماده شیمیایی احساس خوب نیز گفته می‌شود زیرا مسئول هیجانات و احساسات لذت‌بخش است. پاداش دریافت شده پس از انجام برخی اعمال منجر به ترشح این ماده در مغز شده و احساس لذت پس از ترشح آن فرد را به تکرار عمل تشویق می‌نماید زیرا همه انسان‌ها علاقه به تجربه فعالیت‌های لذت‌بخش داشته و از فعالیت‌های غیر لذت‌بخش دوری می‌نمایند.
فعالیت‌های روزمره زندگی هیجان و لذتی همانند قمار ایجاد نخواهند کرد و در مقایسه با آن به نظر ملال‌آور و خسته‌کننده خواهند بود و ریشه اعتیاد از زمانی آغاز خواهد شد که فرد در زندگی روزمره احساس کسالت و خستگی نماید.
تحقیقات جدید دانشمندان آلمانی نشان می‌دهد الگوی فعالیت مغز در قماربازان حرفه‌ای و قهار مشابه معتادان به مواد مخدر است. طبق یافته آنان بخش‌هایی از مغز که به هنگام دریافت پاداش فعال می‌شود در کسانی که مواد مخدر مصرف می‌کنند یا به حد افراط به قمار می‌پردازند فعالیت کمتری دارد. در این مطالعه مغز 12 قمارباز و 12 فرد عادی به هنگام بازی ساده حدس زدن ورق با استفاده از شیوه تصویربرداری ام آرآی کاربردی بررسی شد. بخشی از مغز به نام ونترال استریاتوم که مربوط به پاداش است در قماربازان بیمارگونه فعالیت کمتری نشان داد حتی با آنکه هر دو گروه به یک میزان برد و باخت داشتند. این کاهش فعالیت نشانگر اعتیاد به مواد مخدر است این محققان عنوان کرده‌اند که افراد وابسته به مواد مخدر و یا قمار نمی‌توانند مقدار ماده شیمیایی دوپامین را که احساس لذت و رضایتمندی در مغز آنان ایجاد می‌نماید تنظیم نمایند. آن‌ها به محرک‌های قوی‌تری همانند مواد مخدر و قمار مفرط نیاز دارند تا این کمبود را جبران نماید. پژوهشگران به سرپرستی دکتر کریستین باشل معتقدند این یافته‌ها تأییدی بر این دیدگاه است که قمار بیمارگونه نوعی اعتیاد است

انواع قماربازان:
قماربازان به سه دسته تقسیم می‌شوند:
• قماربازان تفریحی: که به خاطر تفریح قمار می‌کنند و عموماً این کار را با دوستان خود انجام می‌دهند. آن‌ها بیش از چیزی که استطاعت باخت آن را دارند به خطر نمی‌اندازند. آن‌ها باخت را به‌عنوان قسمتی از بازی می‌پذیرند و باخت های خود را تعقیب نمی‌کنند. قماربازی آن‌ها در امور مربوط به کار یا زندگی خانوادگی‌شان دخالتی ندارد.
• قماربازان حرفه‌ای: به خاطر درآوردن پول قمار می‌کنند نه برای هیجان یا احتراز از مشکلات یا گریختن از آن‌ها. آن‌ها ریسک‌های غیر لازم را قبول نمی‌کنند و معمولاً هنگامی که جلو هستند قمار را متوقف می‌سازند. بسیاری از معتادان به قمار ادعا می‌کنند که قماربازان حرفه‌ای هستند اما قماربازان حرفه‌ای مسائل و مشکلاتی ندارند که ناشی از قمار باشد در پایان ماه یا سال آن‌ها همیشه جلو هستند در حالی که معتادان به قمار تقریباً همیشه عقب افتاده‌اند. گرچه بسیاری از قماربازان حرفه‌ای در طی زمان به‌صورت معتادان به قمار در می‌آیند.
• قماربازان پاتولوژیک: افرادی که شدیداً به قمار اعتیاد دارند به‌عنوان قماربازان اجباری یا پاتالوژیک شناخته می‌شوند. انجمن روانپزشکی آمریکا اعتیاد به قمار را اختلال روانی مربوط به کنترل تکانه تشخیص می‌دهد. بر طبق تعریف DSM-IV در اختلالات کنترل تکانه بیماران در برابر تکانه‌ها یعنی سائق‌ها یا وسوسه‌هایی که برای خود یا دیگری زیانبار است قدرت مقاومت ندارند. مبتلایان پیش از ارتکاب عمل دچار تنش یا تحریک فزاینده‌ای می‌شوند و هنگام عمل احساس لذت، رضایت یا رهایی می‌کنند ولی ممکن است احساس ندامت واقعی، سرزنش خویشتن و احساس گناه بکنند که احساس لذت آن‌ها را از بین می‌برد.
قماربازان پاتولوژیک طبق تعریف DSM-IV ناتوانی مزمن و پیش رونده برای مقاومت در مقابل تکانه‌های قماربازی و رفتار قمار دارند که موجب تضعیف، گسستگی، آسیب در امور شخصی، خانوادگی یا حرفه‌ای آنان می‌گردد. اشتغال ذهنی، احساس اجبار و فعالیت قمار در دوره‌های استرس آمیز اوج می‌گیرد. مسائلی از قبیل بدهکاری، بی‌توجهی به کار و فعالیت‌های غیرقانونی به‌منظور تأمین پول که در نتیجه قماربازی به وجود می‌آید موجب تشدید رفتار قماربازی می‌گردد.
بر طبق آخرین نسخه از کتاب DSM-IV هر فردی که حداقل پنج مورد از رفتارهای زیر را داشته باشد یک قمارباز پاتولوژیک می‌باشد:
1. بیمار همیشه در اندیشه قمار است. در انتظار بدست آوردن پول، گرفتن مرخصی و با اندیشه بازی‌های گذشته سرگرم است.
2. برای کسب لذت مورد نظر، بیمار به بازی با پول بیشتری نیاز دارد.
3. در تلاش مداوم بر اینکه از بازی خودداری کند و یا حتی کمتر بازی کند ناموفق بوده است
4. بی‌قراری و کم تحملی در زمانی که شخص می‌خواهد دست از قمار بکشد، یا رفتن به کازینو یا ملاقات با دوستان را کنسل کند.
5. اغلب زمانی که احساس‌هایی چون غمگینی، ناامیدی، اضطراب یا احساس گناه به او دست می‌دهد به قمار پناه می‌برد.
6. دنبال پول از دست رفته دویدن، به این معنی که بعد از باخت پول بیشتری قرض می‌کنند و دوباره برمی‌گردند.
7. به خانواده، دوستان و درمانگر و حتی به خودشان در مورد باخت و بازی دروغ می‌گویند.
8. برای تهیه پول به دزدی، تقلب، صحنه‌سازی و هر کاری دست می‌زنند.
9. در قمار روابط زناشویی، دوستی، تحصیلات و کار را هم می‌بازند.


http://www.iranhoshdar.ir/Newsb/1/1967
آدرس ايميل شما:  
آدرس ايميل دريافت کنندگان  
 


 

سامانه پیامکی ۳۰۰۰۶۰۸۲سامانه استعلام شرکت های هرمی و بازاریابی شبکه ای

ایران هشدار

درباره ما

تماس با ما

ایمیل

آپارات

دسترسی ها

کلاهبرداری ارتباطی

قمار و شرط بندی

هشدارها

مطالب برگزیده

قوانین و مقررات

اینفوگرافیک

مصاحبه

لینک های مرتبط

اطلاع رسانی فروش مستقیم

اینماد

پلیس فتا

مرکز توسعه تجارت الکترونیکی

اتحادیه کشوری کسب و کارهای اینترنتی

مرکز ملی فضای مجازی